«Για να είναι κάποιος βέβαιος ότι ένα όραμα που είδε έχει θεία προέλευση, πρέπει να έχει υπ’ όψιν του τι επ’ αυτού διδάσκει η Ορθόδοξη διδασκαλία.
Κατ’ αυτήν , η πραγματική όρασις δεν δύναται να προκληθή. Η όρασις είναι χάρισμα μόνον εκ Θεού και δεν αποτελεί οπωσδήποτε σημείον ή συστατικόν αγιότητος.

Ὅποιος θέλει νὰ προσεύχεται μὲ καθαρὸ νοῦ, πρέπει νὰ μὴ μαθαίνει τὰ νέα τῶν ἐφημερίδων, νὰ μὴ διαβάζει βιβλία ἄσχετα πρὸς τὴν πνευματική μας ζωή,καὶ κυρίως ὅσα διεγείρουν τὰ πάθη, καὶ νὰ μὴ μαθαίνει ἀπὸ περιέργεια ὅσα σχετίζονται μὲ τὴ ζωὴ τῶν ἄλλων. Ὅλα αὐτὰ φέρνουν στὸ νοῦ ἀλλότριες σκέψεις, καὶ ὅταν ὁ ἄνθρωπος προσπαθεῖ νὰ τὶς διευκρινίσει, αὐτὲς ἀκόμη περισσότερο συγχύζουν καὶ ἐπιβαρύνουν τὴν ψυχή.

Ὅταν ἡ ψυχὴ διδαχθεῖ τὴν ἀγάπη ἀπὸ τὸν Κύριο, τότε θλίβεται γιὰ ὅλη τὴν οἰκουμένη, γιὰ ὅλη τὴν κτίση τοῦ Θεοῦ καὶ προσεύχεται, ὥστε ὅλοι νὰ μετανοήσουν καὶ δεχθοῦν τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἄν, ὅμως, ἡ ψυχὴ χάσει τὴ χάρη, φεύγει ἡ ἀγάπη ἀπὸ αὐτὴν, γιατί χωρὶς χάρη Θεοῦ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀγαπᾶ κάποιος τοὺς ἐχθρούς, καὶ τότε βγαίνουν ἀπὸ τὴν καρδιὰ διαλογισμοὶ πονηροί, ὅπως λέει ὁ Κύριος (Ματθ. ιε΄19, Μάρκ. ζ΄ 21-22).

1. Η παρανομία των κοσμικών θα ελεγχθεί με όσα γράφονται παρακάτω, από εκείνους που έχουν σταθερή πίστη και γνώρισαν την αλήθεια.
2. Ο Κύριος, θέλοντας να φανερώσει ότι κάθε εντολή αποτελεί χρέος μας και ότι η υιοθεσία είναι δωρεά Του, με το αίμα Του χαρισμένη στους ανθρώπους, λέει: «Όταν κάνετε όλα τα διαταγμένα σ’ εσάς, να λέτε, είμαστε δούλοι τιποτένιοι και κάναμε ότι χρωστούσαμε να κάνομε»(50). Γι’ αυτό η βασιλεία των Ουρανών δεν είναι μισθός για έργα, αλλά χάρη του Κυρίου που έχει ετοιμαστεί για τους πιστούς δούλους Του.

Όταν λέμε Αγία Γραφή εννοούμε τα κείμενα της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης που εγράφησαν από τους Προφήτες, Ευαγγελιστές και Αποστόλους. Όπως γνωρίζουμε η δημιουργία του Κανόνος της Καινής Διαθήκης, που ιδιαίτερα μας απασχολεί, έχει μια μακρά ιστορία. Τα κείμενα της Καινής Διαθήκης είναι κείμενα περιστασιακά, εγράφησαν σε διαφόρους καιρούς και για έναν ορισμένο σκοπό. Το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο προοριζόταν για τους τελείους Χριστιανούς, τους βαπτισμένους, ενώ τα τρία αλλά Ευαγγέλια προορίζονταν κυρίως για τους κατηχουμένους.

Η Γέννηση του Χριστού αναιρεί το χρόνο, γιατί παρεμβάλλει στο χρόνο την αιωνιότητα της «φυσικής» κοινωνίας ανθρώπου και Θεού.
Η αιωνιότητα δεν είναι ο υλικός χρόνος σε μίαν ατέλειωτη προέκταση, αλλά το παρόν της προσωπικής σχέσης, το αδιάστατο γεγονός της αγαπητικής κοινωνίας, δηλαδή εκείνος ο τρόπος της υπάρξεως, που αποκαθιστά τον άνθρωπο στην πληρότητα της προσωπικής του αλήθειας, πέρα από κάθε περιορισμό χρόνου, χώρου και φυσικής φθοράς, τη γεύση αυτού του αφθαρτοποιημένου χρόνου της προσωπικής κοινωνίας την προσεγγίζουν οι πιστοί μέσα στο λειτουργικό χρόνο της Εκκλησίας.

Ἀπό τό βιβλίο «Πορεία πρός τόν οὐρανό» Ἁγίου Τύχωνος τοῦ Ζάντονσκ
Ἀγαπητοί χριστιανοί! Τρέμω ἀπό φόβο ἀκούγοντας καί στοχαζόμενος τά λόγια:
«Ἰδού ἔρχομαι ταχύ, καί ὁ μισθός μου μετ’ ἐμοῦ, ἀποδοῦναι ἑκάστῳ ὡς τό ἔργον ἔσται αὐτοῦ» (Ἀποκ. 22, 12).
Ποιός τά λέει αὐτά; Ὁ Θεός ὁ Μέγας καί Φοβερός. Τί λέει; Ὅτι θά ἔρθει Αὐτός ὁ Ἴδιος νά κρίνει τήν Οἰκουμένη καί ν’ ἀποδώσει στόν καθένα κατά τά ἔργα του.

Κάθε φορά, που ο Γέροντας μιλούσε για την προσευχή, αντιλαμβανόμουν ότι δεν εννοούσε μια προσπάθεια επιδερμική και αποσπασματική , αλλά βαθιά και διαρκή. Κάποτε αντιμετωπίζοντας το πρόβλημα του παιδιού μίας γνωστής στο Γέροντα και σε μένα μητέρας, η οποία μου ζήτησε να τον ρωτήσω σχετικά μου είπε: «Το παιδί έχει ένα εσωτερικό πρόβλημα και γι’ αυτό συμπεριφέρεται έτσι. Το παιδί είναι καλό δεν το θέλει αυτό που κάνει αλλά αναγκάζεται είναι δεμένο από κάτι. Δε διορθώνεται με τη λογική, δε μπορείς να το πείσεις με συμβουλές ούτε να το αναγκάσεις με απειλές. Αυτό θα κάνει τα αντίθετα. Μπορεί να γίνει χειρότερα, μπορεί να μείνει έτσι, μπορεί και να απαλλαγεί από αυτό. Για να απαλλαγεί πρέπει να εξαγιασθεί η μητέρα του.

Είναι αλήθεια ότι η εποχή μας
Αδικεί μια μεγάλη ευλογία που έχει δώσει ο Θεός.
Την ευλογία των εντολών.
Θεωρεί ότι η τήρηση των εντολών
Αποτελεί μια μηχανική, επιφανειακή ηθική
Και ότι ο λόγος περί τηρήσεως των εντολών
Είναι μια ηθικολογία που προάγει τον ευσεβισμό.
Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα.
Αν προσέξουμε, θα δούμε ότι και το Ευαγγέλιο
Και η πατερική γραμματολογία και η εμπειρία της Εκκλησίας
Είναι γεμάτα από προτροπές για τήρηση των εντολών
Και προσδιορίζουν την αγιότητα μεταξύ άλλων και ως έκφραση της τηρήσεως των εντολών.

Συναντάμε καθημερινά στις διαπροσωπικές μας σχέσεις μία πολύ εύκολη αμαρτία, όπως την αποκαλεί ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, την κατάκριση.Αυτή όμως η εύκολη αμαρτία είναι παράλληλα και θανάσιμη, επιφέρει κόλαση.

Όταν κατακρίνουμε τους αδελφούς μας, είναι σαν να χύνουμε δηλητήριο σ' αυτούς, δείχνουμε ότι δεν τους αγαπάμε. Αυτή η αθλιότητα της γλώσσας συμβαίνει και στους ανθρώπους της Εκκλησίας που πιστεύουν στο Χριστό, τηρούν τις νηστείες, εκκλησιάζονται, μα τη γλώσσα δεν τη νηστεύουν από την κατάκριση, όπως ο Φαρισαίος.

Έτοιμο το Ημερολόγιο του Ιερού Ναού Αγίου Χαραλάμπους Κρύα Ιτέων..

Τα έσοδα από την πώληση της παρούσης εκδόσεως, θα διατεθούν για την ανέγερσιν του Ιερού Ναού του Αγίου Αντωνίου..





Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ


Μπορειτε να το προμηθευτείτε από τον Ιερό Ναό

«'Οταν ευχεσθε σε κάποιον για την ονομαστική τον γιορτή (ή καί για οτιδήποτε άλλο, συμπληρώνου­με), να του λέτε: Σου ευχόμαστε χρόνια πολλά καί ευάρεστα στο Θεό».(Ίερομ. Χριστοδούλου, Ό Γέρων Παΐσιος, σελ. 237).

Σ΄ αυτό το ερώτηµα θα προσπαθήσω να απαντήσω µε κάθε εντιµότητα.
Στις 4/10/1582,  άρχισε να ισχύει στις περισσότερες χώρες το Γρηγοριανό
ηµερολόγιο, που αντικαθιστούσε το Ιουλιανό.
Στην Ελλάδα άρχισε να ισχύει 350 χρόνια µετά.
Μάλιστα η Ελληνική Πολιτεία,  για να µην υπάρξουν αντιδράσεις από την
Εκκλησία της Ελλάδος,  µε βασιλικό διάταγµα που υπογράφηκε στις 18
Ιανουαρίου 1923  και δηµοσιεύτηκε στην εφηµερίδα της Κυβέρνησης στις  25
Ιανουαρίου,  αποφάσισε την αλλαγή του ηµερολογίου δια του οποίου η 16
Φεβρουαρίου 1923 έγινε 1
η
Μαρτίου του 1923.